Digitaal Productpaspoort: wat is echt verplicht, en wanneer.

Het Digitaal Productpaspoort komt voort uit Verordening (EU) 2024/1781, de Verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (ESPR), die op 18 juli 2024 in werking is getreden.

ESPR is een kader. Op zichzelf legt de verordening geen enkele productverplichting op. De DPP-eis voor een bepaald product komt via een productspecifieke gedelegeerde handeling, en zolang die handeling voor uw categorie niet bestaat, hebt u geen DPP-nalevingsdatum.

Eén bepaling is belangrijker dan welke krantenkop ook: de toepassingsdatum van een gedelegeerde handeling kan niet eerder liggen dan 18 maanden na de inwerkingtreding. Dat is uw minimale voorbereidingstijd, en die is naar regelgevingsmaatstaven ruim.

U leest dat textiel in 2027 moet voldoen. Dat klopt niet.

2027 is het indicatieve jaar in het eerste ESPR-werkplan voor het vaststellen van de gedelegeerde handeling voor textiel. Vaststelling is geen toepassing. Tel de minimale achttien maanden erbij op en realistische naleving valt aanzienlijk later, en de datum ligt niet vast omdat de handeling nog niet bestaat.

Het eerste werkplan, vastgesteld in april 2025 voor de periode 2025 tot 2030, geeft prioriteit aan ijzer en staal, textiel en kleding, aluminium, banden, meubels en matrassen, plus horizontale maatregelen voor elektronica. De bijbehorende vaststellingsjaren zijn indicatieve planningsdata, geen verplichtingen.

Als een leverancier u urgentie verkoopt op basis van een textieldeadline in 2027, dan bestaat de deadline die hij aanhaalt nog niet.

Let op de rij over batterijen. Het batterijpaspoort, op grond van Verordening (EU) 2023/1542, is de eerste echte verplichting van het DPP-type, vanaf 18 februari 2027 voor batterijen van elektrische voertuigen, batterijen voor lichte vervoermiddelen en oplaadbare industriële batterijen boven 2 kWh. Ze komt vóór elke ESPR-gedelegeerde handeling, onder een apart regime. Als u batterijen op die schaal maakt of importeert, is dat uw echte deadline.

Artikel 9, lid 2, van de ESPR bepaalt dat de gedelegeerde handeling een of meer gegevensdragers specificeert, met hun opmaak en plaatsing, en of het paspoort geldt op model-, batch- of itemniveau. Artikel 10, lid 1, onder c), vereist dat de gegevensdrager en de identificatiecode voldoen aan de normen waarnaar in bijlage III wordt verwezen.

Nergens schrijft de ESPR QR, NFC of RAIN RFID voor. De keuze van de gegevensdrager wordt per sector gemaakt, in handelingen die grotendeels nog niet bestaan.

Dus als een tagleverancier u vertelt dat het DPP RFID vereist, of een drukwerkleverancier dat het QR vereist, dan klopt geen van beide uitspraken op dit moment voor welke productcategorie ook. De realistische verwachting is dat ten minste één gegevensdrager leesbaar moet zijn met een gewone smartphone zonder app, wat wijst op een 2D-code als basis, maar dat is een afleiding uit ontwerpnormen, geen wet.

Het praktische gevolg voor iedereen die nu tagging inkoopt: ontwerp voor flexibiliteit in gegevensdragers in plaats van op één te gokken. Een identiteitsstrategie op itemniveau die een QR-code, een NFC-tag of een RAIN-inlay kan aansturen, is een goedkope verzekering. Uw verpakkingslijn vóór de gedelegeerde handeling vastleggen op één gegevensdrager is een risico zonder voordeel.

CEN-CENELEC JTC 24 heeft acht horizontale DPP-normen ontwikkeld. Zes daarvan, EN 18216 (protocollen voor gegevensuitwisseling), EN 18219 (unieke identificatiecodes), EN 18220 (gegevensdragers), EN 18221 (opslag en duurzame beschikbaarheid), EN 18222 (API's) en EN 18223 (interoperabiliteit), zijn als geharmoniseerde normen aangewezen bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2026/1736 van de Commissie van 14 juli 2026. De twee beveiligingsnormen, EN 18239 en EN 18246, maakten geen deel uit van dat besluit.

GS1 Digital Link is één toegestane syntaxis voor identificatiecodes, niet de verplichte. GS1 beheert de URI-syntaxis als een aparte standaard met versiebeheer (versie 1.7.0, augustus 2026, op het moment van schrijven).

Los daarvan is GS1 Sunrise 2027 (retailers die 2D-barcodes aan de kassa kunnen lezen) een vrijwillige ambitie van de sector, geen regelgeving. Het wordt vaak samen met het DPP genoemd alsof het een wettelijke eis is. Dat is het niet.

Artikel 27 legt bij de fabrikant de plicht om te zorgen dat er een paspoort beschikbaar is, inclusief een reservekopie. Artikel 10, lid 4, legt de plicht voor de reservekopie bij de marktdeelnemer die het product in de handel brengt, wat betekent dat een importeur die plicht erft voor goederen uit derde landen. Distributeurs hebben controleplichten, geen plichten om het paspoort op te stellen.

Voor de meeste Europese bedrijven die buiten de EU inkopen, is dat tweede punt het punt waar kosten aan hangen.

• Geen vastgestelde sectorale gedelegeerde handeling, dus geen vaste nalevingsdatum voor welke ESPR-productgroep ook
• Keuze van gegevensdrager per sector nog niet bepaald
• Niveaus van toegangsrechten, openbare versus afgeschermde gegevens, in de praktijk nog niet beproefd
• De markt voor DPP-dienstverleners en de verplichtingen voor reservekopieën nog niet beproefd
• Hoe het regime voor het batterijpaspoort en het ESPR-DPP op elkaar inwerken

Als u batterijen op schaal maakt: februari 2027 is echt. Behandel het als een lopend programma.

Alle anderen: doe het identiteitswerk, niet het werk aan de gegevensdrager. Leg per item één identificatiecode vast waarover uw systemen het eens zijn, zorg dat die in meer dan één gegevensdrager kan worden uitgedrukt, en leg de attribuutgegevens vast die het paspoort nodig zal hebben. Niets daarvan is verspild, welke handeling er ook komt.

Wat wij niet zouden doen, is een DPP-platform kopen voor een deadline die nog niet is vastgesteld. De voorbereidingstijd die in de ESPR is ingebouwd, bedraagt minimaal achttien maanden, en bestaat juist zodat u dat niet hoeft te doen.

Gerelateerd: RFID uitgelegd, serialisatie en chain of custody, DSCSA en GS1, normen.

Gegevens over leveranciers en normen op deze pagina komen uit de onderstaande openbare bronnen, gecontroleerd op 25 september 2026. Uitspraken van leveranciers worden weergegeven als claims van de leverancier zelf.

1. Verordening (EU) 2024/1781 (ESPR), EUR-Lex: art. 4, lid 4, minimaal 18 maanden; art. 9, lid 2, gegevensdrager, opmaak, niveau; art. 10, lid 1, onder c), en art. 10, lid 4; art. 13 register uiterlijk 19 juli 2026; art. 25 vernietigingsverbod; art. 27 fabrikanten
2. Verordening (EU) 2023/1542 (Batterijenverordening), EUR-Lex: Art. 77 batterijpaspoort
3. Europese Commissie DG GROW: The Digital Product Passport Registry is now live (20 juli 2026; eerste deadline 18 februari 2027 voor bepaalde grote batterijen)
4. Europese Commissie: Verordening inzake ecologisch ontwerp voor duurzame producten (van kracht sinds 18 juli 2024; werkplan)
5. Europese Commissie: DPP voor ijzer en staal (indicatieve vaststelling van de gedelegeerde handeling in Q4 2026)
6. Uitvoeringsbesluit (EU) 2026/1736 van de Commissie, geharmoniseerde DPP-normen (14 juli 2026)
7. CEN-CENELEC: DPP-normen van JTC 24 (15 juli 2026)
8. GS1: Digital Link URI-syntaxis, versiearchief
9. GS1 US: wat is GS1 Sunrise 2027?

Laatst bijgewerkt: 4 oktober 2026