Cyfrowy paszport produktu: co jest faktycznie wymagane i kiedy.

Cyfrowy paszport produktu wynika z rozporządzenia (UE) 2024/1781 w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów (ESPR), które weszło w życie 18 lipca 2024 r.

ESPR to ramy prawne. Samo w sobie nie nakłada żadnych obowiązków dotyczących produktów. Wymóg DPP dla danego produktu pojawia się dopiero w akcie delegowanym dla konkretnej grupy produktów, a dopóki taki akt dla Twojej kategorii nie istnieje, nie masz terminu zgodności z DPP.

Jeden przepis jest ważniejszy niż wszystkie nagłówki: data rozpoczęcia stosowania aktu delegowanego nie może przypadać wcześniej niż 18 miesięcy po jego wejściu w życie. To Twój minimalny czas na przygotowanie – jak na standardy regulacyjne hojny.

Przeczytasz, że tekstylia muszą spełnić wymagania do 2027 r. To nieprawda.

2027 to orientacyjny rok przyjęcia aktu delegowanego dla tekstyliów w pierwszym planie prac ESPR. Przyjęcie to nie rozpoczęcie stosowania. Doliczając minimum osiemnastu miesięcy, realny termin zgodności wypada wyraźnie później, a data nie jest ustalona, bo akt jeszcze nie istnieje.

Pierwszy plan prac, przyjęty w kwietniu 2025 r. i obejmujący lata 2025–2030, jako priorytety wskazuje żelazo i stal, tekstylia i odzież, aluminium, opony, meble i materace oraz środki horyzontalne dla elektroniki. Przypisane im lata przyjęcia to orientacyjne daty planistyczne, a nie obowiązki.

Jeśli dostawca przekonuje Cię do pośpiechu terminem dla tekstyliów w 2027 r., termin, na który się powołuje, jeszcze nie istnieje.

Zwróć uwagę na wiersz dotyczący baterii. Paszport baterii na mocy rozporządzenia (UE) 2023/1542 to pierwszy prawdziwy obowiązek typu DPP, obowiązujący od 18 lutego 2027 r. dla baterii do pojazdów elektrycznych, baterii do lekkich środków transportu oraz przemysłowych baterii wielokrotnego ładowania o pojemności powyżej 2 kWh. Pojawia się przed jakimkolwiek aktem delegowanym ESPR, w ramach odrębnego reżimu. Jeśli produkujesz lub importujesz baterie w takiej skali, to jest Twój prawdziwy termin.

Art. 9 ust. 2 ESPR stanowi, że akt delegowany określa jeden lub więcej nośników danych, ich układ i umiejscowienie oraz to, czy paszport dotyczy modelu, partii czy pojedynczego egzemplarza. Art. 10 ust. 1 lit. c) wymaga, aby nośnik danych i identyfikator były zgodne z normami wskazanymi w załączniku III.

ESPR nigdzie nie narzuca QR, NFC ani RAIN RFID. Wybór nośnika danych zapada sektor po sektorze, w aktach, których w większości jeszcze nie ma.

Gdy więc dostawca tagów mówi Ci, że DPP wymaga RFID, albo dostawca usług druku – że wymaga QR, żadne z tych stwierdzeń nie jest obecnie prawdziwe dla żadnej kategorii produktów. Realistycznie można oczekiwać, że co najmniej jeden nośnik będzie musiał być czytelny dla zwykłego smartfona bez aplikacji, co wskazuje na kod 2D jako punkt wyjścia – ale to wniosek z prac nad projektami norm, a nie przepis prawa.

Praktyczny wniosek dla każdego, kto teraz kupuje rozwiązania do tagowania: projektuj z myślą o elastyczności nośnika, zamiast stawiać na jeden. Strategia identyfikacji na poziomie egzemplarza, która może obsłużyć kod QR, tag NFC lub inlay RAIN, to tanie zabezpieczenie. Związanie linii pakującej z jednym nośnikiem przed przyjęciem aktu delegowanego to ryzyko bez żadnych korzyści.

CEN-CENELEC JTC 24 opracował osiem horyzontalnych norm DPP. Sześć z nich – EN 18216 (protokoły wymiany danych), EN 18219 (unikalne identyfikatory), EN 18220 (nośniki danych), EN 18221 (przechowywanie i trwałość danych), EN 18222 (API) i EN 18223 (interoperacyjność) – zostało wskazanych jako normy zharmonizowane decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2026/1736 z 14 lipca 2026 r. Dwie normy dotyczące bezpieczeństwa, EN 18239 i EN 18246, nie zostały objęte tą decyzją.

GS1 Digital Link to jedna z dopuszczalnych składni identyfikatora, a nie obowiązkowa. GS1 utrzymuje swoją składnię URI jako odrębny, wersjonowany standard (w chwili pisania wersja 1.7.0 z sierpnia 2026 r.).

Niezależnie od tego GS1 Sunrise 2027 – zdolność sprzedawców do odczytu kodów kreskowych 2D w punkcie sprzedaży – to dobrowolny cel branżowy, a nie regulacja. Często przytacza się go obok DPP, jakby był wymogiem prawnym. Nie jest.

Art. 27 nakłada na producenta obowiązek zapewnienia dostępności paszportu, łącznie z kopią zapasową. Art. 10 ust. 4 nakłada obowiązek kopii zapasowej na podmiot gospodarczy wprowadzający produkt do obrotu, co oznacza, że w przypadku towarów z państw trzecich obowiązek ten przejmuje importer. Dystrybutorzy mają obowiązki weryfikacyjne, a nie obowiązek tworzenia paszportu.

Dla większości europejskich firm kupujących spoza UE to właśnie ten drugi punkt wiąże się z kosztami.

• Brak przyjętego sektorowego aktu delegowanego, a więc brak ustalonej daty zgodności dla jakiejkolwiek grupy produktów objętej ESPR
• Wybór nośnika danych dla poszczególnych sektorów nierozstrzygnięty
• Poziomy praw dostępu (dane publiczne a dane o ograniczonym dostępie) niesprawdzone w praktyce
• Rynek dostawców usług DPP i obowiązki dotyczące kopii zapasowych niesprawdzone
• Jak reżim paszportu baterii współgra z DPP w ramach ESPR

Jeśli produkujesz baterie na dużą skalę: luty 2027 r. to realny termin. Traktuj to jako aktywny program.

Wszyscy pozostali: zajmijcie się identyfikacją, a nie nośnikiem. Ustal jeden identyfikator na egzemplarz, co do którego Twoje systemy są zgodne, upewnij się, że da się go zapisać w więcej niż jednym nośniku, i zbieraj dane o atrybutach, których będzie wymagał paszport. Nic z tego nie pójdzie na marne, niezależnie od tego, jaki akt zostanie przyjęty.

Nie kupowalibyśmy natomiast platformy DPP pod termin, który nie został jeszcze ustalony. Okres przejściowy wbudowany w ESPR wynosi co najmniej osiemnaście miesięcy i istnieje właśnie po to, żebyś nie musiał tego robić.

Powiązane: RFID – wyjaśnienie, serializacja i łańcuch nadzoru, DSCSA i GS1, normy.

Informacje o dostawcach i standardach na tej stronie pochodzą z poniższych publicznych źródeł, sprawdzonych 25 września 2026 r. Deklaracje dostawców przedstawiamy jako ich własne twierdzenia.

1. Rozporządzenie (UE) 2024/1781 (ESPR), EUR-Lex: art. 4 ust. 4 – minimum 18 miesięcy; art. 9 ust. 2 – nośnik, układ, poziom; art. 10 ust. 1 lit. c) i art. 10 ust. 4; art. 13 – rejestr do 19 lipca 2026 r.; art. 25 – zakaz niszczenia; art. 27 – producenci
2. Rozporządzenie (UE) 2023/1542 (rozporządzenie w sprawie baterii), EUR-Lex: art. 77 – paszport baterii
3. Komisja Europejska, DG GROW: Rejestr cyfrowych paszportów produktów jest już dostępny (20 lipca 2026 r.; pierwszy termin 18 lutego 2027 r. dla niektórych dużych baterii)
4. Komisja Europejska: rozporządzenie w sprawie ekoprojektu dla zrównoważonych produktów (obowiązuje od 18 lipca 2024 r.; plan prac)
5. Komisja Europejska: DPP dla żelaza i stali (orientacyjne przyjęcie aktu delegowanego w IV kw. 2026 r.)
6. Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/1736, zharmonizowane normy DPP (14 lipca 2026 r.)
7. CEN-CENELEC: normy DPP opracowane przez JTC 24 (15 lipca 2026 r.)
8. GS1: składnia URI Digital Link, archiwum wersji
9. GS1 US: Czym jest GS1 Sunrise 2027?

Ostatnia aktualizacja: 4 października 2026 r.